วันที่โกลเด้นเมืองนอกข้อสะโพกลดลง แต่โกลเด้นเมืองไทยล่ะ?

ห้องนี้ได้รวบรวมถาม-ตอบ ปัญหาสุขภาพไว้ เพื่อนๆ สามารถ ถามคำถามเกี่ยวกับการเลี้ยงดูและสุขภาพของน้องหมาได้ค่ะ โดยจะมีเพื่อนๆ และผู้รู้ คอยไขข้อข้องใจและช่วยแก้ปัญหาให้เพื่อนๆ นะคะ
กฎการใช้บอร์ด
ห้ามตั้งกระทู้หรือโพสต์รูปที่มีเนื้อหาดังต่อไปนี้ - หากฝ่าฝืน โดนแบนทันที
1. กระทู้ที่คนทั่วไปสามารถใช้วิจารณญาณเห็นว่าไม่เหมาะสมได้อย่างชัดเจน เช่น มีเนื้อหาพาดพิงในทางที่ไม่ควรหรือล่อแหลมกับ ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ศีลธรรมและการเมือง
2. กระทู้ที่มีเจตนาเพื่อซื้อหรือขายสุนัขและลูกสุนัข
3. กระทู้เกี่ยวกับหมาหาบ้านหรือหมาโดนทิ้งที่เอามาจากเว็บไซต์หรือเว็บบอร์ดอื่น
4. กระทู้ขอลูกหมาฟรี
5. กระทู้หาคู่ให้ทั้งหมาและคน หรือหาพ่อพันธุ์หรือแม่พันธุ์เพื่อผสม
6. กระทู้ที่มีเนื้อหาทำให้เกิดความแตกแยก ถกเถียงอย่างรุนแรง ด่าทอกัน
7. หากมีการตั้งกระทู้ที่ไม่ถูกห้องหรือหมวด ทาง Admin และ Mod จะทำการย้ายกระทู้นั้นๆ โดยไม่มีการแจ้งให้ทราบ หากหากระทู้ของคุณไม่เจอ ให้ลองไปหาในห้องอื่นๆ ที่ถูกต้องแทน
8. สามารถใส่รูปตรงลายเซ็นได้ไม่เกิน 2 รูป และต้องอยู่ในบรรทัดเดียวกัน หากใครใส่เกิน ทาง Admin จะทำการลบภาพที่เกินออกเองโดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า
9. ห้ามโพสต์รูปด้วย [img] ขนาดกว้างเกิน 600 px หรือสูงเกิน 1000 px หากแอดมินพบเจอรูปที่มีขนาดเกินจากนี้ จะทำการลบออกทันที

วันที่โกลเด้นเมืองนอกข้อสะโพกลดลง แต่โกลเด้นเมืองไทยล่ะ?

โพสต์โดย ชิสุมุมห้อง เมื่อ 27 ส.ค. 2015, 14:05

ก่อนจะถามว่าซื้อหมาที่ไหนดี อันนี้ให้เป็นข้อมูลเพื่อให้"คนไทย" ได้เห็นอีกด้าน

ลาเต้จะสิบขวบละ ก็เหมือนกันกับบ้านออม บ้านอรก็เริ่มเล็งๆ เด็กๆ เข้าบ้านแล้วเหมือนกัน เข้าไปเข้ามา เช็คไปเช็คมาก็เจอข้อมูลของทาง OFA เข้า เป็นข้อมูลทางสถิติที่ มูลนิธิกระดูกและข้อของสุนัข (OFFA) เก็บสถิติการเกิดข้อสะโพกตลอดเวลา 20 ปีที่ผ่านมา และพบว่า โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ที่เกิดที่อเมริกา การเกิดข้อสะโพกลดลงกว่าเดิม 10% ข้อสะโพกมีคุณภาพมากกว่าเดิม 5% (เข้าขั้น excellent) ซึ่งเกิดจากการร่วมมือเพาะพันธุ์สุนัขระหว่าง ผู้เลี้ยง และผู้ขาย
รูปภาพ

"ในด้านผู้เลี้ยงสุนัข"
หมาที่เพาะพันธุ์เมืองนอก "คนที่เพาะมืออาชีพ"
เขาจะต้องทำการ x-ray ข้อสะโพก กับ "เช็คสายตา" พ่อพันธุ์แม่พันธุ์เพื่อดูความผิดปกติทางพันธุกรรม) ถ้าเจอเขาจะไม่ให้มีลูก (่ง่ายๆ ทำหมันนั่นเอง)

แน่นอนค่ะ คนซื้อเมืองนอก เขาก็รณรงค์กันเหมือนกัน คือ เขาไม่ "ซื้อลูกหมา" ที่ไม่มีผล x-ray ข้อสะโพกพ่อแม่ ไม่มีผลตรวจนัยน์ตาพ่อแม่ แล้วก็ให้ความสำคัญเรื่องนี้มากๆ ก่อนที่จะถามว่า
"เพ็ดดีกรี" มีไหม ?
ลูกแชมเปี้ยนไหม ?
ตั้งท้องได้อายุเท่าไหร่?
ที่สนามประกวดสุนัข ไม่เคยต้องการใบตรวจโรคพันธุกรรมหรอกค่ะ
แต่ที่เมืองนอก ผู้เลี้ยงสุนัขทุกคน "ต้องการใบตรวจโรคพันธุกรรมของพ่อแม่หมา"


จากการร่วมมือกัน เพื่อให้หมามันไม่เป็นโรคพันธุกรรมถูกเพาะต่อเนื่องต่อไป ทั้งคนซื้อและคนขาย เขาทำแบบนี้มาต่อเนื่องเสมอๆ มา 20 ปีมาแล้ว และจากการเช็คสถิติล่าสุดของทาง OFA อัตราการเกิดข้อสะโพกของโกลเด้นลงลง 10% และอัตราสะโพกระดับ "ดีเยี่ยม " เพิ่มจาก 4% เป็น 8% จากการกระทำแบบนี้ต่อเนื่องของทางผู้เพาะพันธุ์เมืองนอก

ถ้าแปลง่ายๆ นะคะ สำหรับอร ข้อมูลนี้สื่ออะไร ?
กลับมามองบ้านเราค่ะ..
จากที่มองๆ คร่าวๆ กะประวัติมา มันไม่ค่อยจะมีโกลเด้นตัวไหนเลยไม่มีปัญหาเรือ่งข้อสะโพกจากพันธุกรรม ตอนเด็กๆ

คนไทยเรามองแค่ว่า
โกลเด้นฉลาด
โกลเด้นน่ารัก
โกลเด้นสวย
โกลเด้นแสนรู้
เป็นหมาที่แบบ ใกล้จะเรียกว่าเป็นหมา "มหาชน"เข้าไปทุกวัน

แน่นอน การเพาะหมาบ้านเรา คือ เพาะเขาด้วย "ความรัก" ไม่ได้ เพาะด้วย "ความรู้" และ แทบจะไม่ต้อง "รับผิดชอบ" ผลที่จะเกิดขึ้นกับการเพาะสุนัขที่เสี่ยงโรคพันธุกรรม
(เมืองนอก ถ้าสุนัขมีโรคพันธุกรรมเกิดขึ้นช่วงเวลากี่ปีๆ ตามสัญญาระบุ เขาจะหารค่ารักษากันคนละครึ่งค่ะ กับคนซื้อและคนขาย )

หลายปีที่ผ่านมา อรเห็นอัตตา ของคนทั้งเลี้ยง/เพาะหมาหลายคนที่มีความรักอย่างมาก แต่ความรู้ที่จะเข้าใจว่าสิ่งที่คุณทำมันจะเกิดอะไรขึ้น น้อยมาก หลายคนบอก คนโน้นบอกแบบนี้ คนนี้บอกแบบนั้น
แต่คนที่ควรจะรู้มากที่สุดคือเจ้าของหมารึเปล่าคะ?
หมาฉันฉีดวัคซีนอะไร?
หมาฉํนเสี่ยงโรคพันธุกรรมไหม ?
หมาฉันต้องเลี้ยงแบบไหนให้ "แข็งแรง" "คุณภาพชีวิตดี" "มารยาทดี"

ก่อนจะ "สวย" "ขนยาว" "น่ารัก" "ชาวบ้านชมว่าฉลาด"?
อาหารบางอย่าง "หมาฉันกินได้รึเปล่า หรือจะไปส่งผลระยะยาวตอนเขาแก่" ?
ก่อนจะ กินให้ขนสวยกินยังไงคะ??

ทุกวันนี้ เราเลยเห็นโกลเด้นที่เกิดมาในไทย หลายตัว เป็นแบบ เจแปน ที่มี PDA (ที่เป็นโรคพันธุกรรม) แต่แน่นอน ไม่ใช่ทุกตัวที่ "โชคดี" แบบเจแปน หลายตัวตายไปโดยที่คนเพาะเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีส่วนทำให้ชีวิตนึงตายก่อนวัยอันควรจะเป็น

โดยปกติ จากที่เลี้ยงหมามา ถ้าเราเลี้ยงแบบไม่ให้มี "โรคคนทำ" เกือบทุกตัวจะอยู่เกิน 10 ปีขึ้นไป โรคแทบไม่มีโรคอะไรแสดงออกมาเลย ถ้าไม่มีพันธุกรรมมีปัญหาตั้งแต่เด็ก (ซึ่งอันนี้เรียกว่าดวงล้วนๆ โกลเด้นเมืองไทยผสมไม่เคยเช็คข้อสะโพก ไม่เคยเช็คนัยน์ตาพ่อแม่ ไม่มีใบตรวจ ดังนั้นกรณีแบบนี้ต้องทำใจ)
ประเด็นคือ เวลาเลี้ยง ถ้ารู้อยู่แล้วว่าเลี่ยงโรคพันธุกรรมไม่ได้
ปัจจัยที่สำคัญต่อมา คือ เราปรับพฤติกรรม ปรับการเลี้ยง ปรับอาหาร ปรับร่างกายให้เขา "เสี่ยงน้อยลง" "มีชีวิต" ที่ดีขึ้นได้
ถ้าคุณ "รัก" มากพอคุณก็สามารถขวนขวายให้ "รู้มากพอ" เพื่อให้หมาคุณคุณภาพชีวิตดีได้
(บ้านนี้เชื่อแบบนี้และทำแบบนี้มาตลอด/ส่วนบ้านอื่นตามอัธยาศัยค่ะ)

การปรับที่ให้ความรู้กับพฤติกรรมคนเลี้ยง มันลำบากกว่าพาไป โรงพยาบาลสัตว์ แล้วก็ให้ยาหมาตอนป่วย แค่นั้นเองค่ะ
ลดน้ำหนักสุนัข เลิกให้ขนมสุนัข อย่าเลี้ยงให้อ้วน พาออกกำลังกา่ย จัดการสถานที่ให้ปลอดเห็บหมัดที่บ้าน
มันลำบากกับคนเลี้ยง มากกว่า ให้อาหารตามใจ กินขนมตามใจ ปล่อยออกจากรั้วบ้าน ไม่ต้องหยอดเห็บหมัด
ก็แค่นั้นเองค่ะ

โกลเด้นเมืองไทย เพิ่มขึ้น เดี๋ยวนี้ทุกบ้านมีพันธุกรรมข้อสะโพกหมด การเลี้ยงตามใจ "ค่านิยม" ของเจ้าของจะทำให้หมาป่วยไวง่ายขึ้นตอนวัยเริ่มชรา (7 ขวบขึ้นไป)
เหมือนเราเลี้ยงให้มีระเบิดเวลา พอเข้าแก่ปุ๊บร่างกายจะปล่อยออกมาเป็นระเบิด ซึ่งกรณีพวกนี้ วันที่มันเกิดขึ้น อย่าโทษใคร ต้องโทษตัวเองค่ะ

สุดท้ายนี้ อย่าลืมค่ะ วันแรกที่เจอกัน หมาไม่เคยเดินมาบอกให้คุณเลี้ยงเขา คุณเองที่เลือกอุ้มเขามา เอาเข้ามาในชีวิต
เขา "ฝากชีวิต" ไว้กับคนที่อุ้มเขา "รับผิดชอบชีวิต"
หมามีเจ้าของมันเป็นแบบนั้นค่ะ ;)
งานหลัก : เล่นกับหมา ดูแลหมา คุยกับหมา พาหมาไปว่ายน้ำ
งานอดิเรก : ทำงานหาเงินมาเลี้ยงหมา
งานพิเศษ : ใช้วิชาความรู้ที่เรียนมาด้าน Toxicology ตอบคำถามต่างๆเกี่ยวกับความเป็นพิษและฤทธิ์ของยา
ภาพประจำตัวสมาชิก
ชิสุมุมห้อง
โกลเด้นแก่เอาแต่นอน
โกลเด้นแก่เอาแต่นอน
 
โพสต์: 392
ลงทะเบียนเมื่อ: 11 ก.ย. 2005, 22:48
ชื่อน้องหมา: Latte'

ย้อนกลับไปยัง ถาม-ตอบ ปัญหาสุขภาพและการเลี้ยงดู

ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิกใหม่ และ บุคคลทั่วไป 2 ท่าน

cron